Het klopt precies echt wel dat die blog nodig was/is om het van me af te schrijven. Niet dat er nu niets gebeurd is, integendeel bijna.
Kort samengevat: Smurfinneke is op school veranderd van 'niets aan de hand' naar 'deze problematiek overstijgt ons kunnen'. Gevolg: dagopname in de kinder- en jeugdpsychiaterie.
Een logistiek zware klus: elke morgen tussen 8 en half negen af te zetten en tussen 15:45 en 16:00 op te halen, zonder fout, zonder naopvang, zonder vakantie (uitgezonderd weekends en feestdagen). Krijg het maar geregeld als je allebei uit gaat werken en de 2 andere kinderen ook op hun school moeten geraken/gehaald worden op dezelfde uren.
Maar voor ons smurfinneke kunnen we ons niets beters voorstellen. Ze krijgt nu dagelijks een bijna 1 op 1 begeleiding, waarbij ze volledig wordt opgevangen naar haar kunnen en problemen.
Zelf genieten we daar ook mee van een zeer intense 'ouderbegeleiding' waar we ons verhaal kwijt kunnen en waar we voor de eerste keer echt het gevoel hebben begrepen te worden (daarom dat er al zolang geen blogpost is gekomen?).
En dan de conclusie: hechtingsproblematiek gecombineerd met een eerder laag IQ. Ons smurfinneke zal het dus vermoedelijk nog zeer lang lastig hebben (en wij zullen dus ook nog zeer vaak afwijzingen en boze blikken krijgen).
Gisteren kwam onze nieuwe pleegdienstverantwoordelijke zich voorstellen. Toen smurfinneke moest gaan slapen en ik ze naar boven stuurde, reageerde ze schijnbaar oprecht en zeer verbaasd: 'Hoe papa, moet ik naar boven, ik moet toch in de hondenbench slapen?'
Geen opmerkingen:
Een reactie posten