Sinds een dikke 4 jaar woont ons smurfinneke bij ons. Ze was 2 jaar en 3
maanden toen ze hier aankwam. Samen met onze 2 ‘eigen’ kinderen en onze hond
proberen we een leuk gezinneke te zijn.
Zoals bij nog wel meerdere pleegkinderen was het in het begin wel vrij
heftig, maar toch kregen we vrij snel de extremere reacties samen onder controle
en is er een leuke band gegroeid.
Maar gaandeweg moesten we toegeven dat er een onderliggend probleem was dat
ons kunnen oversteeg.
Na 4 jaar verder en een jaar in dagbehandeling bij UKJA (Universitair
Centrum voor Kinder en Jeugd Psychiatrie Antwerpen) hebben ‘de specialisten’
aangegeven hetgeen we niet willen horen, maar spijtig genoeg ook zelf aanvoelen:
alhoewel de beste ‘behandeling’ voor haar is om opgevangen te kunnen worden door
ons gezin, is de problematiek van ons smurfinneke (zware hechtingsproblematiek +
zwakke begaafdheid) eigenlijk te zwaar om in een ‘normaal’ gezin zonder intense
begeleiding vol te houden.
We zijn eerst op zoek gegaan naar een MPI in semi-internaat (van 8 uur ‘s
morgens tot 18 uur ‘s avonds). Spijtig genoeg heeft het dichtsbijzijnde MPI semi-internaat aangegeven dat ze deze problematiek ook
niet aankunnen. Er is geen andere oplossing voldoende dicht bij
huis om ze dagelijks te kunnen brengen en halen (bussen rijden enkel na de
‘schooluren’ en niet na de verlengde semi-internaat uren terwijl we wel degelijk
een semi-internaat als minimum oplossing nodig hebben om het op lange termijn
verder te kunnen volhouden zonder er zelf als gezin onderdoor te gaan) en zijn
we dus wel verplicht te zoeken naar een volledig internaat oplossing (erkenning
door VAPH is in behandeling maar komt zeker in orde).
MAAR DIT KAN NIET !!!
Moest het hier gaan over een van onze ‘eigen’ kinderen, was dit emotioneel
even moeilijk, maar administratief geen enkel probleem. Maar ons smurfinneke is
een PLEEGKIND en een kind kan geen 2 ‘OPVANGSYSTEMEN’ tegelijkertijd hebben.
Alle betrokken partijen (inclusief
‘echte’ ouders en het commitee voor bijzondere jeugdzorg) zijn ervan overtuigd
dat smurfinneke vermoedelijk ‘altijd’ bij ons zal blijven. We willen ze ook echt
welkom blijven heten, voor haar blijven zorgen in de mate van ons kunnen. We
houden echt van haar en willen alleen het beste voor haar.
Het lijkt ons idd logisch dat we voor de dagen dat ons smurfinneke in het
internaat wordt opgevangen, geen pleegzorgvergoeding ontvangen. Vergoeding is
eigenlijk helemaal onze bekommernis niet. Maar:
"we verliezen ons statuut van pleegouder"
als ze in de week zou worden opgevangen in een MPI! (dan zou ik dus ook de naam van deze blog moeten wijzigen bedenk ik opeens).
Maar als wij geen officieel statuut/band met haar hebben,
mogen wij ook
niet meer aan haar ziekenhuisbed staan als ze ons nodig heeft!
Dan mag de dokter (door de
wet op de privacy, zeker voor minderjarigen) ons niet meer informeren!
Dan mag de
school ons niet meer informeren over hoe ze het doet!
Dan mag het MPI ons dan niet
meer informeren over hoe het gaat met ons smurfinneke!
Blijkbaar zou het wel gaan als we ze naar een ‘gemeenschapsonderwijs’
internaat sturen (er is toch ‘vrije keuze van school’ in ons land?). Het
dichtsbijzijnde ligt in Kasterlee (we wonen zelf vlakbij Antwerpen), waar ze dan ‘s
maandagsmorgen moet afgezet worden, waarna we met de normale ‘monsterfiles’ naar
ons werk moeten vertrekken (en wie zet onze 2 andere kinderen van 10 jaar en 8
jaar af?). Dan nog moet ze elke dag in de bus zitten aangezien school en MPI
niet samenliggen....
De openluchtschool Dennenhof en MPI Dennenhof zou voor haar veel beter zijn. We schrijven ze daar overmorgen in, geen idee hoe het nu verder moet :-(
