zondag 16 augustus 2009

Vakantie loopt op zijn einde

Juist onze 3 pagadders bij mijn ouders gaan afzetten, rust tot donderdag. Ik mis ze al...

Eigenlijk is vakantie echt wel een leuke tijd, alhoewel we zelf natuurlijk moeten gaan werken, is het toch allemaal wat rustiger. De 3 weken in Frankrijk, Corsica, St-Tropez hebben ons deugd gedaan (St-Tropez: wat doe ik mis ? Een goede baan en toch geen groot luxejacht voor mijn buitenverblijf hebben, zelfs geen buitenverblijf, laat staan een helikopter). In de lente hadden we (en ik vooral) het wel wat lastig, maar: tijd en vakantie geven raad.

Doordat smurfinneke de jongste van de 3 is, verwacht je al gauw dat ze mee kan, maar uiteindelijk is ze nog wel jong en moet je ook niet teveel druk op haar leggen.
En het klassieke, maar doordat de anderen ouder zijn wat over het hoofd geziene laatste truukje: gewoon altijd op tijd in bed steken levert je een heel lief en schattig kindje op.
De vakantie heeft me ook tijd gegeven om in te zien dat ze echt wel haar best wil doen om 'te luisteren', 'braaf te zijn' en vooral: 'Erbij te horen'. Dat doet deugd.

Een weekje geleden hadden we in extremis nog een BBQ georganiseerd met vrienden. We hadden gevraagd om het bij ons thuis te doen omdat we smurfinneke op tijd in bed wilden steken. De BBQ begint en opeens krijgen we de vraag: 'Als het je eigen kind zou zijn, zou je ze dan nu ook al in bed gestoken hebben?' (Zij hadden een meisje mee van dezelfde leeftijd, een goed vriendinnetje van smurfinnetje).
Komt wel vreemd over om zo'n opmerking te krijgen, juist als je denkt dat je goed bezig bent en het wel leuk gaat. Het deed pijn. We hebben er niet op gereageerd.
Nu zou ik kunnen zeggen: natuurlijk, ze was al moe van de vorige dagen, ze werd elke dag onrustiger en 's maandags moet ze er vroeg uit want ze moest een ganse week op sportkamp.
Nu kan ik ook vragen: Als het ons 'eigen' kind was geweest, zou je dit dan ook vragen? Of als ze juist heel laat in bed zou gaan, zou je dan ook vragen of we dat met ons 'eigen' kind zouden doen?


Het bewijst voor mij wel dat het voor velen een vreemde 'situatie' is, je wordt met een vergrootglas in 't oog gehouden. Alsof ze al klaar staan om bij de minste strubbeling te zeggen: "Zie je wel dat je ze achteruitstelt op je eigen kinderen, snap je nu waarom wij geen pleegkind hebben. "
Of is het juist ikzelf weer die daar hypergevoelig aan ben, terwijl het voor hen een vergelijkbare vraag is als: Welk weer zou 't morgen zijn?
Daar ben ik nog niet uit.

In ieder geval blij dat ons gezinneke weer vrolijk verder tuft.

Volgende week nog een weekje met de kinderen en vrienden naar Nederland en dan is de vakantie weer gedaan.

groetjes van pleegsmurf

Geen opmerkingen:

Een reactie posten